Znalezionych wyników: 66

Zgadza się - miały monogramy cara, były bardzo podobne do rosyjskich, zamierzano je wymienić na w 100% polskie - te były gotowe już wiosną ale konserwatywny rząd nie chciał ich wprowadzać do szeregów żeby nie drażnić cara, samemu łudząc się możliwością rozejmu i pogodzenia się z Mikołajem I.

Na sobotę (7.07.) Panowie Juzefowicz i Stokłosa szykują widowisko z okazji 200 lecia powstania Xsiestwa Warszawskiego.
zaczyna się o 17.00 na placu Piłsudzkiego a kończy w Łazienkach Królewslich puuuuuuuuuuuźnym wieczorem.

Wojna Krymska to szczególnie wątpliwy przykład.
W kolejnych bitwach powtarzają się epizody wskazujące na sytuację taką, że wojsko rosyjskie miało wydane rozkazy aby delikatnie się obchodić z przeciwnikiem. Pośrednio można się doczytać tego samego w rosyjskich zapisach pamientnikarskich.
Dowódcy rosyjscy rozpoznawali znane sobie "z salonów" osoby swoich przeciwników i np. nakazywali kozakom wziąć do niewoli Lorda Reglana ale tak aby, cytuję: "włos mu nie spadł z głowy". Ponieważ, w takiej sytuacji, Reglan odcinał się kozakom "na prawdę", nie "na niby" więc był w stanie wyrwać się z okrążenia 12 kozakom.
Odnoszę wrażenie, że ta salonowa kurtuazja przenosiła się również na skalę taktyczną i operacyjną.
W tych warunkach nasze rozważania tracą miarodajne podstawy.

Tylko dwie salwy i Rosjanie uciekają?
Watpię aby odprzodowe karabiny Mine'a były aż tak skuteczne.
Pod Wólką Węglową w 1939 roku zmasowany ogień karabinów maszynowych nie był w stanie powstrzymać szarży 14 pułku ułanów Jazłowieckich. W latach 1940-44 podobne doświadczenia potwierdziły moc szarży kawaleryjskiej - z resztą po obu stronach frontu - tak w wykonaniu kawalerii sowieckiej jak i różnych innych - sprzymierzonych z Niemcami.
Przechodząc do rozważań nad Wojną Krymską odbiegamy jednak od tematu.

Dla wszystkich teoretyków...
Jest parę książek, również o historii jazdy konnej. - zapytajcie
Po kilkudziesięciu godzinach treningów i przeczytaniu choć jednej książeczki - gwarantuję, że się wszystko w ... i głowie poukłada.
Zapewniam wszystkich, ze dzisiaj instruktorzy z uprawnieniami PZJ uczą jeździc lepiej, bezpieczniej i skuteczniej, niż w średniowieczu!
Właśnie po to, żeby było bezpiecznie - powinno się zaczynać od dosiadu współczesnego.

Co do filmowej scenki z Bzury;
Reżyserzy robią różne bzdury!
W.g. scenariusza miało to wygladać zupełnie inaczej.
Zostalismy wypuszczeni na wozy pancerne jak w maliny.
z drugiej strony - gdzie się koledzy z GRH der Wermacht mieliby chować jesli nie pod "wanny"? :bye:

Litwin: powinieneś mocniej zaznaczyć w swoim poscie, że to przykład negatywny!
Na próbie w sobotę podobnowygladało to lepiej.
(Zaznaczam, ze osobiscie nie uczestniczyłem i nie oglądałem - tym razem zajmowałem się "kuchnią").

z inscenizacji w Brochowie Za najbardziej udaną uwazam tę z 2005 roku, gdzie epizod szarży nawiazywał do Wólki Weglowej i 14 PU Jazłowieckich - scenariuszem i komentarzem.

Myslę sobie, że za równo dla znawców, jak i dla nieznawców tematu, kazdy lansjer w wysokiej czapie z kwadratowym denkiem = polski ułan. To, że jest on wsłużbie Republiki Cisalpińskiej, I Cesarstwa, monarchii austro-wegierskiej, rosyjskiej, pruskiej czy jakiejkolwiek innej - ma znaczenie drugożędne. Dla europejskiej opinii publicznej bylismy, jesteśmy i chyba bedziemy już na zawsze condotierami i najemnikami podobnie jak Szwajcarzy czy Gurkhowie.
Czytając wypowiedzi np.dot. Bitwy pod Monte Cassino - tak jestesmy postrzegani na forach anglojęzycznych.
Wracając do tematu 2 Pułku Ułanów Królestwa Polskiego...
(bo chyba nas zniosło trochę) :-)

- jestesmy chyba ciut przewrazliwieni na punkcie rzekomego postrzegania wszystkiego przez pryzmat rosyjskosci.

Powiem tak:
Do 200-nej rocznicy bitwy pod Somosierrą zostało 18 miesięcy. Jedyny sposób aby "od zera" nauczyć się jeździć konno do tego czasu, to ćwiczyć, ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć.
Sądzę, że jeśli chętni nauczą się dobrze trzymać na koniu stosownie do tego, co uczy Robert Woronowicz (w tym również równowagi w siodle: wstrzymującego jak i popędzającego oddziaływania dosiadem, balansu ciała w zakrętach itp.) - na pewno się nie skompromitujemy!
Sądzę, że jeśli pojedziemy na stosunkowo długich strzemionach, w takich siodłach, jakimi dysponujemy, za pomocą czapraków, mantelzaków, obergórtów itp. ucharakteryzowanymi na wiek XIX - efekt będzie wystarczający i zostanie doceniony.
Jeśli nikt nie spadnie z konia, nikt nie będzie szarpał za pysk wodzami i nikt nie będzie wył w panice " bo koń w stepie go poniósł" - będzie dobrze.
Jeśli do tego szyki będą utrzymane, a obroty wyjdą - będzie wspaniale.
W 1,5 roku nie powstanie od nowa cała wiedza wachmistrzów i kaprali doby napoleońskiej.
Warto by natomiast pomyśleć o czymś innym -jak sfinansować zawiezienie naszych koni pod Somosierrę?
Jeśli mamy tam wystąpić na miejscowych koniach -to tak, jakby na Mundialu wystawić tylko połowę drużyny, drugą zaś dobierać z miejscowych -z ulicy.

Szyk bitewny jazdy...
Somosierra miała to do siebie, że tam szwoleżerowie szarżowali w kolumnie czwórkowej. To chyba jedyna bitwa, gdzie zastosowano akurat ten szyk bitewny.

Poza tym, ja też mażę o tym, aby choć raz sformować dwie linie rozminiętego plutonu i utrzymać je na dystansie 2 kilometrów, aż po uderzenie z pochylonymi lancami w cwale!

O rozwiniętym szwadronie mażę tylko czasem i bardzo nieśmiało...

Od czegoś trzeba zacząć... może od wolt indywidualnych, wysiadywania kłusa i zagalopowań, żeby potem zrobić to w mniejszym, a później większym szyku? Z czasem strzemiona też da się wydłużyć... (za I Rzeczpospolitej też tak uczono.)
Zaczynać od krytykowania Roberta Woronowicza? - nie tędy droga.

W I pułku ułanów armii rosyjskiej (powstał około 1812 roku) wyłogi były właśnie MALINOWE!
Na wkus i cwiet tawariszcza niet
Pułk był umundurowany bogato i zgodnie z wówczas panujacą modą w wojsku.
Kwatery czapek w kolorze, jak wyłogi i lampasy, trojstrefowe pasy główne i nośne do ładownic, smuklejsze, "taliowane" czapki. Te trendy w modzie wystepują po obu stronach frontu. W moim odczuciu "typowo rosyjskie" są malutkie, bardzo strome daszki u czapek i duze ale zaokrąglone na wszystkich naroznikach czapraki.
Te dwa ostatnie "elementy rozpoznawcze" carskiej siły zbrojnej, zostały potem narzucone przez Konstantego dywizji ułanów Królestwa Polskiego.

Caryca, to akurat wykazywała niebywałą mocność w tych sprawach...