Znalezionych wyników: 56

Witam
W dniu 02. 11. 2011 zamieściłem Ordynans z 17 lipca 1789 r. dla Wojska Litewskiego. Poniżej zamieszczam podobny Ordynans dla Wojska Koronnego.
Ordynans ten jest niekompletny, brakuje końcowej części. Może ktoś z Państwa dysponuje pełnym tekstem tego Ordynansu.
Ponadto poszukuję pełnego tekstu Ordynansu z 30 marca 1790 r. dot. stopni wojskowych po wprowadzeniu stopnia podporucznika.
Pozdrawiam.

Witam i pozdrawiam.

Witam i pozdrawiam.

Schemat dystynkcji oficerskich. Uwagi:
1. Generałowie nosili na kołnierzu haft pojedynczy.
2. Szefowie putków i regimentów mający stopień generalski nosili mundur generała lub jednostki z naramiennikami generalskimi.
3. Namiestnicy po roku 1789 nosili na kołnierzu dwucalowy galon.
4. W artylerii zamiast stopnia chorążego był stuckjunkier.
5. U inżynierów nie było stopnia chorążego.

Witam
Panie Darku, udało mi się z Biblioteki Czartoryskich dzięki Panu Eugeniuszowi Nowakowi z MNK pozyskać pełny tekst Ordynansu z dnia 17 lipca 1789, zamieszczam go w załączeniu. Ponadto poszukuję jeszcze dwóch dokumentów, a mianowicie Ordynansu z 4 lipca 1789 o artylerii i z 5 lutego 1790 o inżynierach. Może ktoś z Państwa podpowie mi gdzie ich szukać.
Serdecznie pozdrawiam.

Witam

O mundurach Gwardii Pieszych po reformach 1775 - 1777.
Koronny i Litewski Regimenty gwardii stacjonowały w Warszawie i mundury ich specjalnie się nie różniły. Gwardia litewska, mimo że linia otrzymała rajtroki chabrowe , pozostała przy pąsowych i od koronnej różniła sie tylko układem guzików na wyłogach rękawów, kolorem pół oraz nakryciem głowy grenadierów (Raspe).
Następnym wizerunkiem są rysunki Harasimowicza datowane na rok 1792. Sądzę, że autor rysunki wykonał na podstawie relacji, sam nie będąc uczestnikiem wydarzeń (żył prawdopodobnie w I poł. XIX w.). Wskazuje na to np. umieszczenie szlif na obu ramionach czy szarfa wiązana w "bukiet".
Natomiast Orłowski i Norblin byli świadkami epoki. orłowski przedstawił gwardzistów w 1792 i 1794 r. w kurtkach wg wzoru 1791 i kapeluszach z blachą czołową z pąsowym obszyciem. Wizerunek ten potwierdza Norblin (niestety na czarno - białym rysunku).
I na koniec rekonstrukcja Gembarzewskiego. Zasadnicza różnica z Orłowskim to białe obrzeże blachy co jest, niemożliwe do sprawdzenia bo źródła, które podaje są już chyba niedostępne. Ponadto Gembarzewski ignoruje, że gwardia koronna miała lampasy a litewska wyszycia co było przyjęte wcześniej przez munduroznawców jako wyróżnik tych regimentów.

Reasumując do dyskusji i proszę o komentarze. Prawdopodobnie gwardie do roku 1791 (1792?) nosiły rajtroki i kapelusze, z tym że po roku 1789 podobnie jak piechota otrzymała buty pod kolano z węgierskim wycięciem i spodnie w kolorze wyłogów, a grenadierzy litewscy nakrycie głowy jak koronni.
Nastepnie otrzymały kurtki i kapelusze z blachą. Byc może pąsowe obrzeże blachy mieli grenadierzy a białe fizylierzy. No i chyba trzeba sie zgodzić na różnice w ozdobie spodni?
Pozdrawiam.

Bez komentarza

Witam
Zamieszczam jeszcze jedną wersję naramiennika kapitana, z tym że jak było w rzeczywistości to się chyba dowiemy gdy znajdzie się portret oficera czterogwiazdkowego i ktoś będzie go chciał zamieścić na forum.
Pozdrawiam

Witam

Witam
Do szkicu "dystynkcje...", który należy jeszcze poprawić, winna być uwaga, że brygadierzy oraz szefowie pułków i regimentów mający stopień generalski nosili mundur generała lub barwy regimentowej z naramiennikami generalskimi.

Wątpliwości budził wygląd dystynkcji brygadiera po roku 1789. Będa opisując "Pamiętnik towarzysza" podaje, że brygadier z haftem przy kołnierzu miał szlifę z bulionami na lewym ramieniu z trzema ławkami złotymi, zaś Wielhorski, że brygadier nosił epolety z trzema ławkami na obydwu ramionach a nadto haft generalski. Ostatecznie w wyglądzie tych dystynkcji na moim szkicu zadecydowała para (komplet) naramienników z MWP w Warszawie opisywanych min. w albumie Żygulskiego i Wieleckiego jako naramienniki pułkownika z lat 1785-1795 tj. w czasie gdy dwa nosił tylko generał, rotmistrz i brygadier KN, ponadto podszycia mają karmazynowe. Wydaje się, że należały do brygadiera KN koronnej (fotografię zamieścił P. Władek w poście z dnia 18.04 br.).

Gwiazdki sześcioramienne ma również chorąży Jan Pleszowski oraz porucznik Reg. Piesz. Nr 7 (post z 29.12 2009), natomiast na żadnym z zamieszczonych dotychczas portretów nie występują gwiazdki pięcioramienne?! A więc chyba były sześcioramienne. pozostaje jeszcze jak były rozmieszczone na naramienniku kapitana? Proszę o uwagi i komentarze.

Dziękuję Panie Władysławie za spostrzegawczość i serdecznie pozdrawiam. Jan Czop.

Witam Panie Władysławie
U Machyni jest dwóch braci Prozorów. Karol (1761 - 01 XI 1841) Oboźny Wielki Litewski w latach 22 I 1787 - 13 II 1794, którego przedstawił Smuglewicz w r. 1789 na portrecie familijnym we fraku dygnitarza z haftami gen. lejtnanta (zamieszczony przez Pana w poście z 11 XII 2009) oraz Ignacy (ok. 1770 - ?) rtm. w I Brygadzie KN Lit. w latach 12 V 1792 - 19 VIII 1793, a w 1794 r. gen. major ziemiański powiatu koweńskiego.
Na prezentowanym przez Pana portrecie jeżeli jest to oficer litewski to wydaje się że jest to wicebrygadier KN Lit. (barwa munduru , przyborów i ładownica). Może jest to Prozor , którego Machynia nie ujął.

Przy okazji zamieszczam odręczny szkic dobrze obrazujący zawiłości stopni będących konglomeratem tradycji wojska szlacheckiego i autoramentu cudzoziemskiego.
Pozdrawiam ze Świątecznym Dyngusem

P.S. Przy gwardii pieszej litewskiej upierał się nie będę.

Szanowny Panie Władysławie
Jedni chłopcy z "żołnierzyków " wyrastają inni nie, co jest również moim przypadkiem. Jeżeli chodzi o amatorów to "amatorem wielkim" był Bronisław Gembarzewskim, który dzięki wielkiej pasji do munduru i rysunku (studia w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu) stał się profesjonalistą i "guru" polskich mundurowznawców. Żartobliwie możemy sobie powiedzieć , że wpisujemy się w zacne towarzystwo.

"Zamęczam" Pana moimi wątpliwościami ale nie znajduję "entuzjastów" do drobiazgowego wnikania w meandry polskiego XVIII - wiecznego munduru, oczywiście poza latami 1789 - 1794 co wydaje się zrozumiałe. Ponadto liczę na komentarze innych bywalców na forum Arsenału.
Serdecznie pozdrawiam

Doszukałem się u Łozy i Machyni, że brygadierzy nowo formowanych brygad KN otrzymali OSS w latach 1776-1778, zapewne dla udostojnienia nowopowstałej szarży, w związku z tym dodałem splendoru i mojemu brygadierowi.

Witam
W armii rosyjskiej żółte wyłogi ze srebrem nosił 2 Bugski w latach 1817 - 1819 i 3 Ukraiński w 1819 pułk ułanów. Rzekome akselbanty to ułański etyszkiet. Tak rosyjscy ułani je wiązali, również w Królestwie Polskim przy odjętej czapce.
Pozdrawiam

Szanowni Państwo przedstawiam szkic domniemanego wyglądu czapraków KN wg Ordynansów 1777 i 1778. Proszę o komentarze.

Witam Panie Władysławie
Wiadomość wysłałem 04 lutego , być może nie doszła z uwagi na kłopoty jakie były na stronie. Ponieważ temat o którym do Pana pisąłem może zainteresować innych Państwa podaję go w skróconej wersji z prośbą o komentarze.

Tytuł dziełka Raspego "Dokładne przedstawienie...armii polskiej...roku 1775 liczebności oraz barwy..." może sugerować, że rysunki przedstawiają wizerunek wojska w tym czasie (rok wydania nie musi być zgodny z czasem powstania materiału). Jednak w podpisach znajdujemy brygadierów - Dzierżek, Zielonka, Lubowicki i Łuba którzy otrzymali patenty w 1777r. a szef pułku Miauczyński 12 XI 1778 r. Zatem można przyjąć, że rysunki powstały najwcześniej w roku 1778 i są w harmoniii czasowej z Ordynansami 1777 i 1778. Analizując mundury Raspego pewnie trzeba brać pod uwagę zapisy tych Ordynansów.
I tak generałowie są przedstawieni w mundurach zgodnych z Ordynansem 1777, hafty zaznaczone schematycznie (trzy, dwa , jeden na wyłogach rękawów). Dragoni , piechota i bronie uczone są zwyczajowo w mundurach "niemieckich". Natomiast jazda narodowa generalnie jest zgodna z Ordynansem 1778. Różnice a to kształt lampasów galony na żupanach i żupanikach oraz peruki są zapewne obrazem okresu przjściowego.
Pozdrawiam
Jan Czop

P. S. Być może piszę o sprawie która jest oczywista i nie warta uwagi.

Panie Władku przepraszam że wpisuję się samowolnie z moimi rysunkami na Ikonografię XVIII w.