Znalezionych wyników: 5

Ale... czy przypadkiem na sprawowanie mszy świętej po łacinie, w obrządku przedsoborowym (tyłem do wiernych, przed wysokim ołtarzem) nie trzeba każdorazowej zgody miejscowego biskupa? Nie każdy może chcieć zrozumiec potrzebę rekonstrukcji również w tej dziedzinie. No i ze znajomością łaciny kościelnej w narodzie ostatnio krucho.

Szanowny Koroniarzu, cieszę się, że powstaje taki regulamin i w związku z tym moje szybkie spostrzeżenia:

cytat:
§ 3. Obowiązki organizatora rekonstrukcji oraz odpowiedzialność za szkody
4.W sprawach nieregulowanych niniejszym regulaminem zastosowanie mają właściwe przepisy, a w szczególności przepisy:
1)ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. 1997 Nr 106 poz. 680 ze zm.);
2)ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz.U. Nr 53, poz. 549 ze zm.).
koniec cytatu.

Primo - wydaje mi się to bardziej istotną uwagą odnoszącą się do całości regulaminu, a nie tylko do odpowiedzialności za szkody;
Secundo - przywołania ww. ustaw pojawiają się nie tylko tutaj;
ergo - proponuję wpięcie tego fragmentu w §1 w postaci chociażby takiej
"3. Przepisy niniejszego regulaminu nie naruszają przepisów prawa; w szczególności ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. 1997 Nr 106 poz. 680 z pózn. zm.) i ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz.U. Nr 53, poz. 549 z pózn. zm.)."
Interpretuje się to tak, że gdy jakikolwiek przepis prawa powszechnego - nie ważne czy obowiązującego w dniu uchwalenia regulaminu (jak wymienione tu ustawy) czy też ustanowionego po uchwaleniu regulaminu - wejdzie w konflikt z regulaminem, to w pierwszej kolejności egzekwuje się przepis prawa, dopiero potem regulamin.

Druga rzecz - definicje są pożyteczne, ale na początek chyba lepiej wrzucić kilka kardynalnych zasad, jak te o nieposługiwaniu się ostrymi ładunkami, czy o bezwzględnym zakazie zwracania wylotu lufy na człowieka.

Co o tym sądzicie?
Na razie piszę na gorąco, ale mam nadzieję w łikend posiedzieć nieco spokojniej. Na pewno będę miał o wiele więcej uwag

Nie wiem, czy ktoś to już tu napisał, ale na wszelki wypadek:
"IN TE DOMINE SPERAVI NON CONFUDAR IN ATERNU" to po naszemu:
"W Tobie Panie zaufałem, nie zawstydzę się na wieki"

Tyle tylko, że Kościuszkę jako największego z bohaterów narodowych wylansowano na długo wcześniej niż się pojawił "jedynie słuszny" okres. Kościuszko idealnie pasował do wizerunku bohatera. Naczelnik padał w walce i wkrótce potem wielkie powstanie upada... Apogeum jego sławy to chyba powstanie styczniowe (jakby się nie patrzeć, to wtedy wypuszczono w pole największą liczbę kosynierów). Wszystkim, którzy mają go za wybitnego patriotę, przypominam postawę z wojny w obronie konstytucji - jedna przegrana bitwa i Kościuszko umywa ręce składając dymisję.

Tym nie mniej jego odpowiedź Napoleonowi uznałbym za najzwyklejszy w świecie przykład zdrowego rozsądku :twisted:

To, co miał do zaoferowania Polakom Napoleon, nazwać się daje awanturą polityczną, której jedynym przewidywalnym skutkiem mogło być jedynie skrwawienie ludności i drenaż podatkowy kraju. Zwracam jednak uwagę, że Kościuszko choć de facto współpracy odmówił, ne zrobił tego wprost i nie nazwał szaleńcami tych, którzy porzuconego przez niego dzieła się podjęli.