Znalezionych wyników: 17

Witam !

Czy coś wiadomo na temat rekonstrukcji przeprawy prez Niemen ?
W pierwszym poście tego wątku podana jest data 23-24 czerwiec i... to wszystko...

Z pozdrowieniami - kajot

Witam !

Pod Albuerą 2011 byłem... jako widz tylko, niestety...
Ciągle pod wrażeniem, nie będę próbował ani reportażu, ani sprawozdania, lecz podzielę się tylko kilkoma raczej osobistymi impresjami / refleksjami :

- Przechadzając się ulicami Albuery miałem wrażenie, że z każdego domu wychodził ktoś w stroju z epoki, że cała miejscowość uczestniczy w rekonstrukcji. Szkoda tylko, że domy są całkiem współczesne.

- Ciekawe, czy w Hiszpanii są również dziennikarze, którzy "wieszają psy" na rekonstrukcji historycznej...?

- Specjalne ożywienie w otaczającym mnie tłumie widzów wywołał polski ułan, który ze zdobytym brytyjskim sztandarem popędził do Soulta. Nie znam niestety hiszpańskiego, więc nie zrozumiałem komentarzy ale wychwyciłem słowa : echo historico

- "Wyproszenie" jałmużny przez polskiego "rannego" żołnierza od Napoleona po bitwie znalazłem równie nie na miejscu jak obecność cesarza pod Albuerą z tym, że o ile to drugie odebrałem z przychylnym uśmiechem, to to pierwsze - z niesmakiem...

- Początkowo na niedzielę przewidziałem zwiedzanie Sevilli, rezerwując na Albuerę piątkowy wieczór i sobotę - zostałem w Albuerze także w niedzielę

Łącznie zrobiłem około 1500 zdjęć. Przekażę je Koroniarzowi.

Wszystkim uczestnikom Albuery 2011 gratuluję znakomitej rekonstrukcji i dziękuję za dostarczenie niezapomnianych przeżyć!
A jeśli coś było nie tak, no cóż... na wojnie jak na wojnie...

Z wyrazami uznania - pozdrawiam
kajot

Bardzo się cieszę! Tuszę, że informacja o wydarzeniu pojawi się na stronach Arsenału odpowiednio wcześniej...

Śladów pobytu Polaków z tamtych czasów spotyka się niewiele... Na cmentarzu Bourillon kilka polskich grobów, których zdjęcia załączam, w tym generała Kazimierza Małachowskiego. Pozostali to : Wincenty Chełmicki i pułkownik Konstanty Borowy.

Pozdrawiam
kajot

Witam !

Wczoraj byłem w Chantilly. Wielkie Stajnie częściowo w konserwacji, w szczególności pomieszczenia przedstawiające historię kawalerii. Znikła też, z pewnością na czas konserwacji..., tablica informacyjna prezentująca historię obiektu, na której życzliwie wspomniano naszych szwoleżerów.

Ale nie dlatego piszę niniejszego posta. Otóż zapoznawszy się z programem na bieżący rok, coś gdzieś tam głęboko nieco mnie ukłuło... :

Wielkie Stajnie, będąc Muzeum Konia, oferują zwiedzającym kilka razy w tygodniu zachwycający "koński" spektakl o zmieniającej się co parę miesięcy tematyce. A najbliższy, którego reprezentacja zacznie się w kwietniu a skończy w październiku, zatytułowany Un Prince Russe a Chantilly, nawiązując do pobytu tamże w 1782 roku księcia Pawła - przyszłego cara, przestawi jeździeckie tradycje Rosji...

No cóż, nie powiem, że marzyłby mi się kiedyś taki spektakl ze szwoleżerami w roli głównej, to może nie najlepszy pomysł... ale póki co... tablicy upamiętniającej ich pobyt, o której mówiło się na okoliczność somosierskiej rocznicy, jak nie ma, tak nie ma...

Nie to, żebym się czepiał, uchowaj Bóg! To tylko tak gwoli przypomnienia...

Refleksyjnie pozdrawiam!
kajot

Witam !

Cytat:

Bo wówczas na pytanie o Napoleona, dowiesz się, że to alkohol.

To mi przypomina, jak podczas ostatniego pobytu w Polsce zasłyszawszy, że ma się ukazać CD z muzyką poświęconą rocznicy Grunwaldu, zapytałem o to w jednym z EMPIKów, otrzymałem odpowiedź, że Jerzy Grunwald ostatnio nic nie wydał...

A jeśli chodzi o poziom nauczania historii we Francji, pani Mario, to - nie pretendując do jego obiektywnej i fachowej oceny, a jedynie bazując na kontaktach z Francuzami w różnym wieku - uważam, że jest bardzo mizerny, a przeglądając podręczniki historii córki z gimnazjum i z liceum stwierdzam, że do poznawania historii nie zachęcają. No cóż, z pewnością wiele zależy od nauczyciela...
W każdym bądź razie, gdy mówię Francuzom z odrobiną dumy (i odrobiną przesady...), że dobry polski uczeń po podstawówce zna lepiej historię Francji niż średni francuski licealista, nie spotykam się na ogół ze sprzeciwem.
Inna sprawa, że bazuję na czasach mych szkolnych lat... gdy nauczanie historii choć zabarwiane na czerwono było jednak dość obszerne.

Pozdrawiam!
kajot

Witam !
Proszę bardzo, może to niezbyt poetyckie ale treść oddaje…

Pożegnanie Polskich Ułanów przez Szaserów Gwardii
1814

W zimnej Skandynawii
Rozbrzmiało imię bohatera.

Nagle zniewolona Polska
Podnosi się dla Napoleona.

On rozerwał pęta
Tego ludu przyjaciela Francuzów

I Francja w szeregu swych dzielnych
Posiada polskich ułanów

I Francja w szeregu swych dzielnych
Posiada polskich ułanów

Bez żalu opuszczających ojczyznę
Dla Napoleona i ci żołnierze

Docierają aż do pól Iberii
Zbierać żniwo laurów.

Wszędzie gdzie honor ich wzywa
Podejmują się doniosłych czynów.

I wszędzie chwała jest wierna
Dzielnym polskim ułanom.

I wszędzie chwała jest wierna
Dzielnym polskim ułanom.

Z pozdrowieniami
kajot

Witam !

Cytat:

Mam też nagranie z wystąpienia na konferencji, ale w oryginale. Jeśli czułbyś się na siłach przetłumaczyć, moglibyśmy połączyć siły by zamieścić relację wideo do pożytku ogólnego.

Jeśli chodzi o tłumaczenie z francuskiego, chętnie pomogę.
Pozdrawiam!
kajot

Pani Mario, cóż można dodać do owej RELACJI Z PODRÓŻY W CZASIE…
może jeszcze kilka zdjęć – pozwolę sobie, aby pokazać, że skoro przez dwa miesiące nic się nie zmieniło, to może i przez dwie lat setki też niewiele... znaczy w przyrodzie!
Pochopny wniosek? Może jednak nie...

Mnie jednak bardziej "w duszy grało" na polach Wagram, przy drodze z Raasdorf, czy też przy ruinach Markgrafneusiedl

Pozdrawiam!
kajot

Szkoda..., szkoda, że nie było godnej tego określenia rekonstrukcji... szkoda, że nie było szwoleżerów...
No cóż, "impreza" w Marchegg była jedyną uroczystością z rozmachem z okazji rocznicy Wagram...

Dziękuję za informacje !
kajot

Witam !

Minęły już wprawdzie dwa tygodnie, ale ponieważ na stronach Arsenału żadnej informacji nie zauważyłem, z obowiązku kibica postanowiłem wtrącić dwa słowa dotyczące rekonstrukcji na okoliczność 200-rocznicy Wagram.
Rekonstrukcja miała miejsce w oddalonym o kilkadziesiąt kilometrów od pola bitwy Marchegg, w którym w 1809 arcyksiążę Johann, ciągnąc na front, zatrzymał się aby "nieco odpocząć". Austriacy owemu faktowi przypisują istotne znaczenie dla wyniku bitwy. Obóz urządzono na terenie miejscowego, trochę podupadłego dworu / pałacu.

Niemal specjalnie wybrałem się do Austrii aby zobaczyć rekonstrukcję bitwy i... musiałem ograniczyć się zwiedzaniem obozu i obserwowania ćwiczeń, bowiem deszcz uniemożliwił rozegranie bitwy w przewidzianym terminie, to znaczy w sobotę 18 lipca. Wydarzenie przeniesiono na niedzielę, ale ja wtedy już z samego rana musiałem udać się w drogę powrotną

A drugim rozczarowaniem była nieobecność szwoleżerów. DLACZEGO? Może ktoś ma jakieś wyjaśnienie? Przecież Wagram było jednym z kluczowych wydarzeń epoki napoleońskiej, także dla naszej historii, a w szczególności dla szwoleżerów!
Mała dyletancka dygresja kibica zahaczająca o temat "Żywa historia czy przebierańcy?" : pod Raszynem 2009 szwoleżerowie się pojawili, co mnie specjalnie nie zmartwiło, a pod Wagram - nie, co zmartwiło mnie bardzo.
Wśród kilkuset rekonstruktorów z połowy Europy dominowała piechota i artyleria, kawalerii było stosunkowo niewiele, z Polski tylko kilku ułanów bodaj z Raciborza.

No cóż, będąc jedynie kibicem, fachowych komentarzy na temat owej rekonstrukcji nie dostarczę, tym bardziej, że odetchnąłem jeno życiem obozowym, a fragmenty bitwy obejrzeć mogłem na przykład tu:
http://www.youtube.com/watch?v=l6wrNkT3d9o
http://www.youtube.com/watch?v=qiW_CNFRacE

Natomiast w przededniu powłóczyłem się nieco po okolicy szukając miejsc pamiętających wydarzenia 1809. Niewiele tego znalazłem... Aspern i Essling prawie wchłonięte przez nowoczesny Wiedeń.
Praktyczna wskazówka dla potencjalnych zwiedzających: w obydwu tych miejscach znajdują się muzea kampanii 1809 ale uwaga: otwarte od kwietnia do października wyłącznie w niedzielę tylko od 10:00 do 12:00!
Na wyspie Löbau wędrując szlakiem Napoleona stoczyłem prawdziwą bitwę ... z komarami.
W okolicach Wagram było suszej, spokojniej i dostojniej... tam najbardziej chyba uchwytna była atmosfera sprzed 200 lat...

W pałacu w Marchegg urządzono okolicznościową wystawę, na której zwróciły moja uwagę eksponaty bliskie sercu - jeśli mogę tak się wyrazić... - pani Marii : instrukcja amputacji nogi i potrzebne do tego istrumenta.

Załączam pozdrowienia i kilka fotek w uproszczonej postaci.
Jeśli potrzeba dostarczyć mogę więcej i dokładniejszych.

Oddany kibic - kajot.

Witam !

Ponieważ na stronach Arsenału nic jescze nie widzę, zatem pozwolę sobie przytoczyć odnośnik na całkiem niedawno powstała stronę Niegolewa : http://www.niegolewo.info/ , gdzie jest wiele !...

Pozdrawiam!
kajot

Witam!

Witam !
A czy "kibice" też mogą ewentualnie pretendować do nabycia zamierzanego medalu... ?
zainteresowanie - pozdrawiam!
kajot

Witam serdecznie !

Minął już prawie tydzień a "jeszcze słyszę śpiew i rżenie koni..." :-)

BYŁO WSPANIALE!
Byłem tylko widzem i też, niestety, nie mogłem być wszędzie i wszystkiego zobaczyć. Starając się przesuwać wzdłuż pola bitwy równolegle do "środka ciężkości akcji", czasami odnajdowałem się nazbyt za plecami publiki, której moim subiektywnym zdaniem było więcej niż 2000. A że wzrostu słusznego nie jestem, a łokciami rozpychać się nie lubię więc parę niezapomnianych momentów z pewnością umknęło mej percepcji i obiektywowi mego aparatu. Gdzie się dało, przeskakiwałem przez barierkę ograniczającą drogę-widownię, żeby lepiej widzieć i czuć zapach prochu ;-)

Wiem, nie wolno było... na wysokości I baterii Guardia Civil przepędziła niesubordynowanych spektatorów i to akurat w momencie, gdy nasi ruszyli do szarży :-(

Łącznie napstrykałem prawie 800 zdjęć - większość ze sporej odległości, niestety. W dodatku podczas uroczystości przed Ermita del Puerto Somosierra, gdy nader obficie padało, mój obiektyw z długą ogniskową "dostał kataru" i podczas bitwy od wewnątrz zaparowywał. W efekcie większość zdjęć robiłem drugim obiektywem - raczej szerokokątnym.
Obiektyw zaparowywał a i moje oczy wielokrotnie mgłą zachodziły..., bo było czym się wzruszać. I to, drodzy rekonstruktorzy (rekonstruktanci, rekonstruktowicze - nie wiem jakiej nazwy powinno się używać...), w bardzo dużej mierze dzięki Wam! Z punktu widzenia szarego widza - a myślę, że mogę użyć liczby mnogiej, i to nawet bardzo mnogiej - stanęliście na wysokości zadania, bardzo poważnego zadania! Tak okrągła rocznica, tak ważnego wydarzenia, na samym tegoż wydarzenia miejscu, które w istocie czas niewiele zmienił - poprzeczka postawiona była bardzo wysoko. Oczywiście winszując Wam, nie zapominam o Waszych kolegach z Hiszpanii, Francji, Wlk Brytanii, Łotwy i innych... (Malty!?)

A co bardzo mnie zdumiało, i to w znaczeniu pozytywnym tego słowa, to reakcje hiszpańskiej - w zdecydowanej większości - publiczności : bardzo pozytywne reakcje i owacje na widok polskich żołnierzy! Przecież myśmy przeciwko nim walczyli! Wiem, słyszałem, że ta wojna a somosierska bitwa w szczególności są w hiszpańskiej historii i tradycji bardzo istotne. Ale w stosunku do polskich wojaków jest coś - bo ja wiem - rycerskiego! "Hiszpanie męstwo cenić umieją". Stać w tłumie widzów i słyszeć podekscytowane, z podziwem wypowiadane słowa caballeria polaca na widok wyłaniających się szwoleżerów - to cieszy. 8-10 letnie chłopaki reagujący na naszą kawalerię jakby na widok - powiedzmy - gwiazd Realu Madryt :-)

- to bardzo cieszy.

Raz jeszcze, pełen podziwu, SERDECZNIE DZIĘKUJĘ i GRATULUJĘ !!!
Chapeau bas, Messieurs... Oh pardon ;-)

Mesdames et Messieurs !

kajot

PS. Oczywiście, jeśli jesteście zainteresowani, godne uwagi zdjęcia, które zrobiłem, są do Waszej dyspozycji. Ale przyznam, że jeszcze nie miałem nawet czasu aby je posortować

Veni, vidi,... VSPANIALE !!!
DZIĘKUJĘ !!!
jeszcze na goroaco – pozdrawiam – kajot