Witam.
Szanowny Panie Piotrze, jest pan osobą znaną i uznaną i każde pańskie słowo waży. Szkoda, że nie kupił pan albumu pana Czopa, bo przy bliższym poznaniu zauważyłby pan, ze autorowi nie obce są ordynanse publikowane w cyklu ARCHIWALIA.
Próba przedstawienia barwy , jak pisze autor , powstała na podstawie i tu wymienia czternaście pozycji od Moczka do Gembarzewskiego. Również nie umknęła uwadze autora publikacja pana Sicińskiego i ordynans z 2 lutego 1778 ( nie publikowany w ARCHIWALIACH), a że skorzystał świadczy zapis autora ,,Towarzysze Kawalerii Narodowej prawdopodobnie od roku 1778, a może nawet od 1776, do roku 1785 nie nosili broni drzewcowej” i dalej ,,a zatem przedstawieni na planszach z 1776... kopii raczej mieć nie powinni”
Tabele barw są przejrzyste i łatwo pozwalają identyfikować jednostki, każda ma kolorową figurę w albumie.
Czy są tylko kompilacją?
Album pana Czopa, o którym sam pisze, ,,że ma świadomość, ze może zawierać nieścisłości”oraz , że ,,celem publikacji jest przybliżenie wizerunku wojska w XVIII wieku”, co moim zdaniem zrealizował w formie rewii wojska. Widać, że nie było celem autora opracowanie krytyczno - naukowego dzieła. Rekonstruktorzy i modelarze muszą niestety sięgnąć po pozycje wymienione w bibliografii i nie tylko ( na marginesie : praca panów Żygulskiego jun. i Wieleckiego ,, Polski mundur wojskowy” ma już 20 lat. i czas na nowe uzupełnione wydanie) . Co do ubioru koni, to sie nie wypowiadam. Jeśli chodzi o kształt nakryc głowy szeregowych piechoty w 1789 i jazdy 1791 to dysponujemy tylko opisami i rysunkami Orłowskiego i Gembarzewskiego. A zatem kształty tych nakryć są raczej dyskusyjne , niż złe.
W podpisach autor konsekwentnie do roku 1765 stosuje nazwy: pocztowy, dragon, grenadier , muszkieter , gemajn, a potem już tylko szeregowy, w słowniku wyjaśnia: pocztowy- żołnierz wchodzący w skład poczty , szeregowy . Myślę, ze nawet początkujący adept wiedzy nie powinien mieć kłopotów. Reasumując pisze Pan , że dobrze, że album się ukazał i ja tez tak myślę, tym bardziej , że od Gemborzewskiego minęło 40 lat i obyśmy Panie Piotrze nie musieli czekać następne 40 . I na koniec pragnę zwrócić uwagę, że autor serdecznie dziękuje osobom, wśród których zapewne są sponsorzy, o których zabiegała . Cóż takie czasy.
Na mojej półce album pana Czopa jest w zgodzie z Gembarzewskim oraz Żygulskim juniorem i Wieleckim.
Łączę wyrazy szacunku |
Temat: 
