Znalezionych wyników: 21

www.wpolityce.pl/frontend..._za_pozno_.html

na wszelki wypadek podaję bez www na początku:
wpolityce.pl/frontend/view/1495/Ratujmy_historie__List_Piotra_Zaremby_do_Prezydenta_Rzeczypospolitej___Nie_jest_jeszcze_za_pozno_.html

Cytat:

2. Wpisu dokonuje się na podstawie osobistego zgłoszenia wniesionego ustnie, pisemnie, telefonicznie, telegraficznie lub telefaksem. Zgłoszenie powinno zawierać nazwisko i imiona, imię ojca, datę urodzenia oraz miejsce pobytu wyborcy, numer ważnego polskiego paszportu, a także miejsce i datę jego wydania. Zgłoszenia można dokonać najpóźniej 3 dnia przed dniem wyborów.

Czy ktoś już zgłaszał iż będzie głosował w Bukseli? Czy wiadomo gdzie się należy zgłaszać (telefon, fax, etc.)?

Kary pieniężne za używanie języka polskiego na Litwie:
http://www.rp.pl/artykul/...ka_na_kary.html

Przepraszam z góry, jeśli dostaliście już tą informację z innych źródeł.

Załączam poniżej link do strony Stowarzyszenia Rzecznik Praw Rodziców, na której można "podpisać" się pod protestem dotyczącym przygotowywanej przez sejm ustawy o przemocy w rodzinie. Na stronie stowarzyszenia są również odsyłacze do różnych artykułów nt tej ustawy. Pozdrawiam i przepraszam, że generuję ruch w sieci, ale uważam, że sprawa jest tego warta.
Przed drugim czytaniem (!) odesłano ustawę do komisji..... więc trzeba dzialać.... prosze o uwagę i polecam.

link do strony:
http://www.rzecznikrodzicow.pl/index.php

Pozdrawiam,

Trudno wyrażać słowa uznania wśród krytyki. Więc na pewno należy przelać nadzieję, iz nie czas wyleczy wszelkie rany, a dobra wola i wzajemna dobroć, o co tylko prosić mogę. Jeśli szukamy wzorców to w pospólnej zgodzie dawano odpór niejednemu ciemiężeniu. Jeśli nie -to jak z historii wiemy łatwo usidlonymi być możemy. Bojaźń nie jest złą cechą, lecz inspiracją do dobrego, drogą nadziei i dobywania siły wśród uścisku. Zatem odwagi, a ja racji rozstrząsać nie będę.

Ja wyrażę słowa uznania za przeżycia i dopracowanie szczegółów, za wspólne tańce i przyjemność słuchania jak ongiś dobrej muzyki. Na codzień nie mamy czasu w takim gronie rozmawiać, więc i wszelkie rozmowy były pożytecznymi. Dorze, że całoroczne różne i jak Waldek podkreślał różnych osób wysiłki zostały wedle mojej opinii tą klamrą balu zebrane.

Mamy też nadzieję uczestniczyć z Małżonką w tym drugim, balu Stowarzyszenia Arsenał, co zaznaczam, a co planowane było nim wieść o tym już odbytym balu przyszła.... Nie będę ich rozróżniał,lecz w jeden żywioł raczej złączę.

Strona poprawiła się znacznie. Gratulacje. Teraz będzie można łatwiej przeszukiwać i gromadzić zasoby, a zasoby w naszym ujęciu są chyba najważniejsze dla studiów. Zasoby zresztą będą przyciągać ludzi.

.

W Popowie Kościelnym jest krypta grobowa Skarżyńskich (oraz epitafium na prawo od ołtarza) i Pałac, który kupili od Radziwiłłów.

Przyjmijcie proszę życzenia radosnego kolędowania Jezusowi, pomyślności tak osobistej jak i pospólnej w Rzeczpospolitej, zdrowia. wszelkiego dobra i dobroci wokoło - tak w rodzinach i w środowiskach zawodowych; oraz wielu niesamowitych wzruszeń i inspiracji w epokowych dociekaniach.

Scout z rodziną.

Nie mogę wgłębić się we wszystkie wątki, bowiem to dość duża tematyka. Jednak odpowiem dlaczego uważam,że pytanie tak postawione nieco utrudnia dyskusję, kierując uwagę na dwa różnorodne tematy.

1. Jak bezkolizyjnie kultywować i propagować swoją religię w rekonstrukcji?
Kultywowanie w mojej opinii nie musi jednocześnie oznaczać propagowania. Pytanie zawiera spójnik "i", co oznaczać może iż te dwa obszary należy traktować jako zachodzące równocześnie. I to jest owa trudność jaką nastręcza pytanie, stawiając odpowiadającego w określonej sytuacji. Ja zaś dostrzegam, że nie zawsze to zachodzi łącznie i nie zawsze musi zachodzić łącznie.
W moim odczuciu można kultywować religię (a rzekłbym bardziej praktykować) nie propagując jej. Tak jak pisałem wcześniej można tak urządzić i obowiązek niedzielnej mszy świętej, ale także i okolicznościowej modlitwy, aby uczestniczyli w niej chętni, tak aby nie budzić przymusu i niesmaku.
Propagowanie zaś jest osobną sferą, W języku chrześcijańskim mówilibyśmy o ewangelizacji, czyli o przekazywaniu wieści o życiu Jezusa Chrystusa. Działanie to jest wpisane w taki lub inny przekaz lub dialog. Jednakże w obydwu przypadkach i przekaz, i dialog jest warunkowany osobą zainteresowaną,a nie jakoś przymuszoną. Stąd też skoro głównym celem jest odtwarzanie tradycji, historii i życia żołnierskiego, to jest ono głównym zadaniem, a nie propagowanie.
Rozumiem też, że Ci, co są przeciwni religii utożsamiają elementy religijne (np. choćby modlitwy przed lub po (tego nie pamiętam) modlitwy jaką prowadził Marcinek zwany kapelanem pod Olszynką Grochowską, lub Mszy Świętej w Sandomierzu (byłem tylko w sobotę, więc nie byłem świadkiem) z propagowaniem. Ja te elementy rozumiem jako element pamięci o poległych, który wprowadza pokój, o tyle, że służy i wspólnocie lokalnej (w Sandomierzu, co widać było w sobotę, i pewnie było tak w niedzielę) - tutaj ci rekonstruktorzy co uczestniczą włączają się w to. Tutaj na pewno pojawiają się sytuacje, w których bardzo trudno jest rozgraniczyć możliwość uczestniczenia lub nie. Tak jak na zakończeniu rekonstrukcji w Sandomierzu. Tutaj doceniam postawę Maro, który tak jak w Sandomierzu, gdzie przy odsłonięciu tablicy była modlitwa stał w linii. Jestem jednak przeciwny o ile jest taki wybór,gdy wiadomo że będzie to element wyłącznie religijny wprowadzeniu przymusu, bo wówczas to nie jest ani propagowaniem, ani nieczym.
Chcę przy okazji zaznaczyć, że nie rozumiem dlaczego nie można uwzględnić w programie modlitwy, w której wezmą udział Ci co chcą? Mam nadzieję, że pisząc "ci co chcą" i "uwzględnić w programie" zakreśliłem granice wątpliwości.

Mam nadzieję, że wyjaśniłem jaką trudność stanowił spójnik"i", a także to że propagowanie to nieco inny obszar i działanie.

Szereg myśli zostało tutaj już przywołanych. Wydaje mi się jednak, że we wszystkim co robimy nie można uciec od społecznego i patriotycznego oddziaływania rekonstrukcji. Aby to trochę zrozumieć przywołam taki obraz. Otóż większość rekonstruktorów (tych najwierniej/możliwie najprecyzyjniej odtwarzających jak i tych nieco słabiej odtwarzających wojsko z epoki napoleońskiej) zakłada mundur z należytym szacunkiem, czując presję czasu i tradycji, która z czasem kształci typ żołnierza. Tutaj zakładając mundur staje się niejako ambasadorem czasu i wydarzeń. Z czasem też zgłębia wiedzę o tymże okresie, bo w większości czyta to i owo. Chcę się tutaj skupić na samym zakładaniu munduru i noszeniu godności Żołnierza. Otóż daje to właśnie efekt oddziaływania - czy chcemy czy nie chcemy. I to ja osobiście kojarzę z anglosaską interpretacją (bo pewnie najprecyzyjniejszą) aktywności publicznej,która zawiera się w słowach "za progiem mojego domu jest życie publiczne". I to jest właśnie ta cudowna rzeczywistość, w której nic co robimy nie jest do końca prywatną sprawą. Choć... prywatnie to przeżywamy i prywatnie nadajemy temu taki a nie inny wymiar (szukając mądrości, nie powtarzając błędów sprzed stu czy więcej lat)mi rzekłbym tworzymy ten swoisty przekaz, z którego my,dzisiejsi mamy wyciągać mądrość. O wojnie nie będę tu pisał i jej rozumieniu, bo to osobny wątek. Mam nadzieję, że nigdy nie będziemy źródłem nieszczęść wojny.

Rekapitulując chcę zaznaczyć jedynie, że wszelkie te myśli są wpisane w te dwa NIEZBYWALNE wymiary: publiczny i osobisty (lub jak kto woli prywatny,przeżywany osobiście).

Dodam tutaj, że na przeżywanie i kształtowanie się wymiaru osobistego ma wpływ niewątpliwie także grupa rekonstruktorów, środowisko, w którym zachodzą mechanizmy mogące nieco wygładzać zbytnie nadęcie, niepotrzebne i niestosowne dążenia. I to jest owa moc współtworzona wewnątrz pułków, dywizji,etc, która bez współpracy nie zaistnieje... I w to ufam.

Maro pięknie napisał o przykładzie z flagą. Top jest pewien wyznacznik, ale to zasługuje na dłuższy passus. To tyle na teraz.

1. Jak bezkolizyjnie kultywować i propagować swoją religię w rekonstrukcji?
Pytanie jest źle postawione. Są to dwa różne zakresy. Rekonstrukcja nie musi akcentować i organizować. Jedynie co to można tak planowac przebieg, aby nie uniemożliwić tym co wierzą i wyznają, tak aby swoją nieobecnością w obowiązkowej praktyce nie stawali w stanie grzechu.

2. Jak naświetlać sprawy religijności w rekonstruowanej epoce, by nie wypaczyć prawdziwego obrazu?
To jest pytanie o świadectwo wiary. Napewno nie odbywa się ono pod przymusem i nie ma nic wspólnego z nakazem, z totalitarnym zrównaniem. Zasadą jest tutaj osobiste świadectwo i rozmowy, ale nigdy na siłę, a jedynie wtedy gdy one skierują się na potrzeby duchowe.

3. Jak odnosić się do innych wyznań i postaw etycznych w rekonstrukcji?
Znowu pytanie w dwóch róznych sprawach. W sprawach wyznań sprawę reguluje w moim rozumieniu wzajemna wspólpraca ordynariatów. I tak też było w epoce. Po przysiędze cały pułk przed księdzem katolickim szedł w całości do pastora, i tam tez powtarzał przysięgę żołnierską. Na nieistniejacym już poniatowskim cytowałem odnośne źródła. Bodajże w albumie o strzelach konnych, kirasjerach i krakusach XW.

4. Czy ogólnodostępna impreza/widowisko/bitwa/inscenizacja powinna być polem manifestacji religijnej?
Nie musi być ale może mieć miejsce. Przykładowo 3 maja 1807 orły pułkowe podczas Mszy Świętej poloewj przed pałacem Krasińskich święcił bp. Albertrandi.
Sens w tym, co zawsze powtarzam w p4p XW, że powinien być w tym tzw. czasie wolnym w niedziele możliwość uczestniczenia we Mszy Świętej (w Twarożnej np. na 7.45 rano). Idą ci co chcą. Ja zawsze sprawdzałem i podawałem tym, o których wiedziałem, że praktykują tę samą wiarę co ja. Zawsze wymaga to sprawdzania gdzie i na którą można pójść, a jedyne co reszta rekonstruktorów w tej sprawie może uczynić to wyrazić zrozumienie w kewstii wspólnego powrotu.
Nie można też nie dopuszczać, iż modlitwa za poległych nie będzie częścią jakiegoś wydarzenia, bo dla lokalnej spoleczności może to być ważne. Zakazywanie takiej praktyki jest narzucaniem i brakiem poszanowania wolności wyznania (patrz konstytucja), oraz brakiem poszanowania praw człowieka. Kultura zaś wymaga, aby nie przymuszać i nie oczekiwać od tych co z powodu przekonań nie chcą uczestniczyć, aby uczestniczyli.

To są dobre wieści. Owa książka brzmi obiecująco. Szukam danych personalnych, ale też ogólnych wieści o regimencie. Rozumiem, że można kierować prośbę do szefa p2p o sprawdzenie danych.

Co do regimentu - otóż takiej treści adnotację odnalazłem w AGAD - tyle i aż tyle.

Dziękuje Ci za zainteresowanie i pomoc.

Poszukuję informqcji o Regimencie Pieszym Łanowym Wojska Koronnego - historia regimentu i oficerowie (nie wiem czy wogóle istnieje cokolwiek czego dla epoki napoleońskiej dokonał Bronisław Gembarzewski tworząc listy oficerów). Może coś macie pod ręką? Może pomożecie jakąś inspiracją.
Pozdrawiam serdecznie,

Scout :parm:

Zakładam temat celem uzyskania od szanownych koleżanek i kolegów nieco bogactwa ich dociekań. Chodzi o kobiece nakrycia głowy tudzież insze elementy ubioru. Poszukuję nie tyle ikonografii samej w sobie, ale wykrojów. Ciekaw jestem co podpowiecie.
Pozdrawiam,
Scout

Witajcie.
Myślę, że to się przyda. Na www.napoleon.gery.pl "Stary" podal link do wspomnień Załuskiego o: o pułku lekkokonnych gwardii.
Miłej lektury!
Serwus.

Scout