Za półtora miesiąca przypada rocznica jednego z najznamienitszych, lecz niestety zupełnie zapomnianych zwycięstw oręża polskiego okresu wojen napoleońskich: oblężenia Fuengiroli. Niewielkiego i zdawałoby się sennego garnizonu obsadzonego przez pułk 4 piechoty Księstwa Warszawskiego. Jednak to tam 15 października 1810, polscy żołnierze z 4 pułku piechoty dowodzonego przez kpt. Franciszka Młokosiewicza dokonało niemożliwego: rozbili dziesięciokrotnie silniejszy desant wojsk angielsko-hiszpańskich dowodzonych przez gen. Blayneya.

Jak pisał Robert Bielecki:

"W F(uengiroli) znajdowały się ruiny średniowiecznego zamku, które dowodzący w Maladze gen. Sebastiani postanowił obsadzić 200 żoł. 4 pp. pod komendą kpt. Franciszka Młokosiewicza, by w ten sposób zabezpieczyć się od strony Gibraltaru. 14 X w pobliżu zamku wylądował ang(ielski) desant, złożony z 82 i 89 pp. ang(ielskiej) oraz hiszp(ańskiej) p. Toledo, wspierany przez okręt liniowy „Rodney", fregaty „Circe", „Topaz" i „Sparrowhawk", a także kilka kanonierek. Na brzegu czekał już duży oddział hiszp(ańskich) partyzantów z pobliskich gór Ronda. Łącznie siły angielsko-hiszpanskie sięgały 4 tys. Anglicy usypali baterię w pobliżu zamku i zaczęli go ostrzeliwać z dział. Nocą do zamku dotarło 60 żoł. 4 pp. pod komendą por. Eustachego Chełmickiego, który do tej pory stanowił garnizon pobliskiego miasteczka Mijas. Następnego dnia przybył z odsieczą szef bat. Ignacy Bronisz, prowadzący jeszcze 200 Polaków, a także 80 żoł(nierzy) 21 fran(cuskiego) p(ułku) dragonów. Niespodziewane pojawienie się odsieczy zaskoczyło Anglików i Hiszpanów. Wykorzystał lo Młokosiewicz, który posłał Chełmickiego z częścią garnizonu do ataku na baterię. Natarcie zakończyło się pełnym powodzeniem. Armaty zostały zdobyte, a co więcej, rozbito też główne siły nieprzyjaciela, biorąc do niewoli samego Blayneya. Straty ang. wynosiły 40 zabitych, 70 rannych i 180 jeńców. Polacy zdobyli też 5 dział, 300 karabinów i 60 tys. sztuk amunicji. Doznawszy tak dotkliwej porażki, Anglicy wycofali się na okręty i odpłynęli, a hiszp. partyzanci odeszli pospiesznie w góry Ronda."

(Robert Bielecki, "Encyklopedia Wojen Napoleońskich", Wydawnictwo TRIO, Warszawa 2001, str. 182-183)

We wrześniu bieżącego roku przypada dwusetna rocznica reformy mundurowej wojsk Księstwa Warszawskiego. Nawiązując do tej rocznicy Stowarzyszenie PROJEKT RASZYN, wraz z partnerami, zorganizowało konferencję tematyczną, dotyczącą umundurowania wojsk polskich tego okresu. W imieniu Organizatorów chcielibyśmy serdecznie zaprosić Państwa do udziału w tym wydarzeniu. Poniżej przedstawiamy szczegóły imprezy, a w razie jakichkolwiek pytań prosimy o kontakt.

KONFERENCJA

"MUNDUR WOJSK KSIĘSTWA WARSZAWSKIEGO"

W DWUSETNĄ ROCZNICĘ REFORMY MUNDUROWEJ 1810-2010

RASZYN, 17-19 WRZEŚNIA 2010.

Miejsce: Sala konferencyjna, Urząd Gminy Raszyn, ulica Szkolna 2a,

05-090 Raszyn;

Koordynator: Waldemar Zubek

Prowadzący: Marcin Ochman;

Poniedziałkowe Życie Warszawy i wtorkowa Rzeczpospolita zamieszczają informację o projekcie odbudowy pomnika Napoleona w Warszawie: Cesarz wróci na plac, który nosił jego imię?

"Pomnik cesarza Napoleona Bonapartego chce za własne pieniądze postawić na pl. Powstańców Warszawy jedno ze stowarzyszeń. Radni nie mówią: „nie”. Pomnik Napoleona I stał już na tym placu przed II wojną światową. Trzymetrowy monument składał się z popiersia z brązu i ponaddwumetrowego, granitowego cokołu. Po wojnie został rozebrany.

Teraz za własne pieniądze chce odbudować go Stowarzyszenie Wzajemnej Pomocy Członków Legii Honorowej Sekcja Polska. Ich pomysł poparła już Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, stołeczna konserwator zabytków, Zarząd Dróg Miejskich i radni Śródmieścia.

– Usytuowanie oryginalnego popiersia Napoleona I na terenie placu, który kiedyś nosił jego imię, jest w pełni uzasadnione – uznała stołeczna konserwator zabytków Ewa Nekanda-Trepka."

Więcej o pomnikach Napoleona w artykule: Adama Paczuskiego i Włodzimierza Nabywańca pt. "Polskie pomniki cesarza Francuzów" zamieszczonym na stronie napoleon.org.pl. Dziś pomnik ten stoi na dziedzińcu MWP w Warszawie.

W dniach 24-26 września w Krakowie/Niepołomicach odbędą się tegoroczne "Pola chwały".

Jak podaje organizator: "na Zamku Królewskim w Niepołomicach, będzie miało miejsce piąte już spotkanie miłośników historii, militariów, gier wojennych i modelarstwa historycznego (...). Renesansowy zamek, ogrody królowej Bony, okoliczny park, hipodrom, rynek i okolice miasta zaludnią się ponownie barwną rzeszą niezmiernie ciekawych "oryginałów"..."

Niżej informacja dla uczestników:

POLA CHWAŁY 2010 INFORMACJE DLA GRH

Serdecznie witamy Was na Polach Chwały 2010- to już nasze piąte, jubileuszowe spotkanie z Historią jako zabawą i Historią jako pasją.  Jest dla nas ważne, że będziecie tu z nami i dlatego maksimum informacji chcielibyśmy przekazać już teraz.

Piątek-niedziela 20-22 sierpnia będa niewątpliwie dniami napoleońskimi. W tym samym czasie odbywać się będą dwa cykliczne przedsięwzięcia: "Powrót szwoleżerów" w Ciechanowie i manewry napoleońskie w Będominie:

PREZYDENT CIECHANOWA

SZWOLEŻEROWIE GWARDII CESARZA NAPOLEONA I

przy współpracy z:

MUZEUM ROMANTYZMU
MUZEUM SZLACHTY MAZOWIECKIEJ
AKADEMIA HUMANISTYCZNA im. Aleksandra Gieysztora
WOJSKOWA AKADEMIA TECHNICZNA
im. Jarosława Dąbrowskiego

zapraszają na:

X. BIWAK HISTORYCZNY POWRÓT SZWOLEŻERÓW GWARDII

21 Sierpnia 2010r.

godz. 17.00 - bitwa napoleońska

Na błoniach zamkowych również będzie można zobaczyć jarmark rzemiosł dawnych,
pokazy sprzętu i umundurowania, potyczki i walki na ulicach i wiele innych atrakcji.

BATALIA NAPOLEOŃSKA – BĘDOMIN 2010

Dla uświetnienie obchodów rocznicy walk wojsk polskich podczas kampanii 1806/1807, Muzeum Narodowe w Gdańsku przygotowało rekonstrukcję historyczną serii bitew i potyczek stoczonych przez armię Napoleona podczas kampanii 1806/1807 roku na Pomorzu. Widowisko to pod nazwą BATALIA NAPOLEOŃSKA – BĘDOMIN 2010 odbędzie się na terenie Muzeum Hymnu Narodowego w Będominie, Oddziału Muzeum Narodowego w Gdańsku, w dniach 21 i 22 sierpnia 2010 roku. Będzie to jednocześnie ogólnoeuropejskie spotkanie miłośników epoki napoleońskiej.

Więcej informacji na stronach MUZEUM HYMNU NARODOWEGO oraz na forum P2P XW

Zapraszamy wszystkich miłośników epoki.

Faber du Faur - Pod murami Smoleńska, 18 sierpnia 1812 (tablica nr 32)

4 sierpnia 1923 roku, rozkazem Ministra Spraw Wojskowych gen. broni Stanisława Szeptyckiego nr 126 ustanowiono dzień 15 sierpnia - rocznicę zwycięskiej bitwy warszawskiej w 1920 r. - świętem Wojska Polskiego:

"W dniu tym wojsko i społeczeństwo czci chwałę oręża polskiego, której uosobieniem i wyrazem jest żołnierz. W rocznicę wiekopomnego rozgromienia nawały bolszewickiej pod Warszawą święci się pamięć poległych w walkach z wiekowym wrogiem o całość i niepodległość Polski."

Obchodzone przez cały okres II Rzeczpospolitej i uchylone przez komunistów, przywrócone zostało po odzyskaniu niepodległości, ustawą Sejmu z 30 lipca 1992 r. Rocznica ta ma jednak i dalsze konotacje, sięgając między innymi zdobycia Smoleńska w 1812 roku. Wiąże się też z obchodzonymi w ten dzień imieninami cesarza Napoleona. Przypomnijmy sierpniowe dni 1812 roku, piórem Józefa Załuskiego:

W imieniu organizatorów święta nyskich fortyfikacji „Dni Twierdzy Nysa 2010” Burmistrz Nysy, p. Jolanta Barska, zaprasza do wzięcia udziału w akcji historyczno – edukacyjnej przybliżającej obraz pola walki i zwyczajów wojskowych epoki napoleońskiej zaplanowanej na 30 lipca -1 sierpnia 2010 r. Podobnie jak w ubiegłym roku przedsięwzięcie zaplanowane zostało w scenerii doskonale zachowanego do dnia dzisiejszego zabytkowego fortu, budowanego w latach 1871- 74, na terenie którego znajdować się będzie obóz historycznych wojsk.

W najbliższą niedzielę przypada 218 rocznica bitwy pod Dubienką, gdzie 18 lipca 1792 r. „5-tysięczny korpus generała Tadeusza Kościuszki wyposażony w 24 działa starł się z liczącym 25 tys. żołnierzy korpusem rosyjskim pod wodzą generała Michaiła Kachowskiego. (…)

Bitwa ta nie została do końca rozstrzygnięta, gdyż obie strony uważały się za zwycięzców. Jednakże przewagę uzyskali Polacy, ponieważ skutecznie przeciwstawili się czterokrotnie liczniejszej armii, zadając Rosjanom znaczne straty, przy dużo mniejszych stratach własnych, a także wycofując się w uporządkowanym szyku.

Polacy zawdzięczali sukces fortyfikacjom polowym, mistrzem wznoszenia których był sam Kościuszko (…). 26 sierpnia 1792 roku w uznaniu za tę bitwę w wojnie o obronę swobód konstytucyjnych Kościuszko został obdarzony tytułem honorowego obywatela Francji.[1]

Niżej, przypominamy historię tej bitwy[2]:

Rozdział I. Troski materjalne. — Podróż do Wiednia. Zgon Stanisława Augusta.

Tymczasem dokoła waliło się wszystko. Król wybierał się do Grodna po abdykację. Ks. Józef, jak Dąbrowski i wielu innych niezabranych do Petersburga, pozostał na wolnej stopie w Warszawie, obsadzonej przez Suworowa. Był z wizytą u feldmarszałka, podobnie jak inni generałowie polscy. Miał sobie od niego zostawioną zupełną swobodę, z której korzystał z wielkim taktem, ze zrezygnowaną godnością.

Po uciszonej wielkiej burzy znów odnajdywał się rozbitkiem, zupełniejszym niż kiedykolwiek, już i wiarę u swoich i wiarę w siebie utraciwszy tym razem w rozbiciu. Znów powracał z musu do życia człowieka prywatnego, tym razem, zdawać się mogło, na zawsze, a istotnie na bardzo długo, na lat z górą dziesiątek najlepszego męskiego wieku, idącego na marne.

Koledzy z Gdańska udostępnili właśnie szerokiej publiczności nową stronę 12-ego pułku piechoty Księstwa Warszawskiego. Grupa, której trzon składa się z weteranów polskiej rekonstrukcji okresu wojen napoleońskich jest zarazem jedną z najstarszych, jak też przy odtwarzaniu najbardziej przywiązanych do realiów historycznych oddziałem w kraju. Z tym większą przyjemnością polecamy ich nową stronę.